این سوال همواره مطرح بوده که چرا با اینکه از صدر اسلام توجه زیادی به اصل عدالت شده ، طولی نکشیده که در زمان اجرا ، جامعه ی اسلامی سخت دچار بی عدالتی شده و انواع بی عدالتیها و تبعیض ها به وجود آمده و تا امروز هم پا برجاست.
البته در هر عصرو دوره ای بودند کسانی که بر شدت بی عدالتی ها در جامعه افزودند و بعد از آن یاری رسانی همچون علی (ع) مقابل همه ی بی عدالتی ها ایستاده. دلمان خوش است به اینکه شیعه ی علی هستیم ، همان علی ای که نامش با عدالت قرین شد، همان علی ای که ارادتمندانش در برابر معاویه گفتند که علی را دوست دارند چون او عادل و طرفدار مساوات است.بله علی در زمانه ای می زیست که چرخ خلافت بر محور اصلی خود قرار نگرفته بودو تنفیذ به صورت تفضیل عرب بر غیرعرب و تفضیل قریش بر غیر قریش و آزاد گذاشتن دست عده ای در حقوق و اموال مردم بود ، در محروم کردن هر چه بیشتر محرومان. ولی این علی بود که در برابر همه ی این ها ایستاد و با آن تصلب و انعطاف نا پذیری در امر عدالت ، جنگ جمل و صفین به پا کرد.
اسلام در هر دوره ای خواسته که جامعه ی اسلامی برقرار باشد و باقی بماند . اما آیا جامعه بدون اینکه بر محورعدالت بچرخد و حقوق مردم در آن جامعه محفوظ باشد ، باقی می ماند؟! مسلماً خیر... مگر پیغمبر بزرگوار ، خودشان نفرمودند : " الملک یبقی مع الکفرو لا یبقی مع الظلم" اگر جامعه عادل و متعادل باشد قابل بقا هست هر چند مردمش کافر باشند و اگر ظلم و اجحاف در نتیجه ی تفاوتها و پست و بلندیها و ناهمواریها در جامعه پیدا شد ، آن جامعه باقی نمی ماند ، هر چند مردمش به حسب عقیده مسلمان باشند .
مسلماً بود و نبود عدالت در عقاید و افکار و اخلاق مردم و اوضاع عمومی کشور نیز تأثیر گذار است . چه بسیار بوده سالهای بعد از انقلاب اسلامی ،همان انقلابی که رهبرش همچون علی برای عدالت قیام کرده بود، رنگ عدالت به خود ندید و به تبعیض و رشوه خواری و از بین بردن حقوق ملت ضعیف و پا برهنگان و مستضعفان جامعه و همانهایی که انقلاب به دست آنها به پیروزی رسیده بود ، کشیده شد. و بویی از عدالت به مشام نرسید.
شاید الآن بشود پاسخی سوالی که در ابتدا بیان کردم را گفت: بله ، در اجرای عدالت عبای شکلاتی و دستان نرم و ظریف برخی آقایان نیاز نیست ! اجرای عدالت به کت و شلوار های متنوع و رنگارنگ نیاز ندارد ! اجرای عدالت ژست سیاسی و قیافه ی مقتدرانه نمی خواهد ! برای عدالت یک مرد می خواهیم ! همان مردی که فرزند روح الله باشد ، آن کس که شعار رایحه ی خوش خدمت ! را نداد ولی خدمت کرده و می کند. همانی که دیدن خوشحالی یک پیر مرد در محروم ترین نقطه ی کشور از سفر ایتالیا و دیدار با زیبا رویان! آنجا برایش بیشتر ارزش دارد.

سفر به مناطق محروم ۸/۳/۸۴
عدالت به این نیست که عده ای تا خرخره بخورند ، بعد بالا بیاورند تا دوباره بخورند ، و عده ای در محروم ترین نقاط کشور در بدترین وضعیت زندگی کنند . عدالت به این هم نیست که همه در یک ردیف و یک صف باشند . مقتضای عدالت رعایت استحقاق ها است . چرا که قرآن می فرماید هرگز عالم و جاهل ، متقی و غیر متقی مساوی نیستند . معنای عدالت و مساوات این است که نا همواریها و پست بلندی ها و بالا و پایین ها و تبعیض هایی که منشأش سنتها و عادات و یا زور و ظلم است باید محو شود و از بین برود و اما آن اختلافها و تفاوتها که منشأش لیاقت و استعداد و عمل و فعالیت افراد است باید محفوظ بماند . اجرای این عدالت همان مرد را می خواهد ، کسی که عدالت را با توجه به منفعت شخصی تفسیر نکند ... کسی که به راستی شیعه ی علی (ع) است . اما از خوارج زمانه باید ترسید ، همانهایی که ادعای مسلمانی داشتند ولی دست جهالت و جمود و رکود فکری را از آستین بیرون آوردند و شمشیر بر فرق علی زدند و اکنون نیز به بهانه های مختلف و به جرم برقراری عدالت و مساوات چوب لای چرخ دولت میگذارند ، دولتی که تمام تلاشش برای خدمت کردن و برقراری عدالت است .
هیهات از آن زمانی که ما نیز همچون خوارج خود را مسلمان بدانیم و به بهانه ی برقراری امر به معروف و نهی از منکر شمشیر بر قلب رهبرمان بزنیم. هیهات...

